لیست تورها مکان های گردشگری فستیوال آثار یونسکو خرید بلیط هواپیما مقالات آب و هوا
ایران - فارس - شیراز

لباس محلی فارس

21 آبان 1398

تیم تعیین محتوای اصفهان تور

پوشش محلی و سنتی در استان فارس مخصوصا در بین مردم روستا و عشایر هنوز دیده می‌شود. یکی از زیباترین جاذبه‌های فرهنگی سراسر ایران لباس محلی استان فارس می‌باشد.

هنوز پوشش محلی و سنتی در استان فارس خصوصا در بین مردم روستا و عشایر رواج دارد و لباس‌های محلی در بسیاری از روستاهای استان فارس به شیوه و شکل سنتی آن دوخته و پوشیده می‌شود. آوازه‌ی زیبایی لباس‌های محلی زنان و مردان قشقایی ساکن در استان فارس به گوش همه رسیده است. 

لباس عشایر یک نمونه از لباس‌های محلی و سنتی مردم استان فارس می‌باشد.  پوشاک زنان عشایر شامل کلاهک، آرخالق، تنبان، پاپوش، روسری، پیراهن، دامن (قر)، در رنگ‌های بسیار شاد و متنوع و الهام گرفته از طبیعت تهیه می‌شود.

پوشاک مردان عشایر نیز شامل کلاه، پیراهن، آرخالق، شال کمر، چقه و کپنک می‌باشد.

رخت گشاد یا لباس محلی اوز:

یکی از لباس محلی زنانه بویژه لباس عروس در جنوب استان فارس توسط زنان هنرمند شهر اوز به نام خوس بافی رونق دارد. برخی اعتقاد دارند که این لباس توسط تعداد اندکی از زنان هنرمند شهر اوز دوخته می‌شود و این صنعت از کشورهندوستان می‌باشد.

از خوس برای تزئین شلوار، روسری، کلاه، پیراهن، جلیقه زنان و لباس کودکان استفاده می‌کنند و خوس از الیاف نقره‌ای تشکیل می‌شود.

اما برخی اعتقاد دارند دقیقا منشا این لباس مشخص نیست. اگر به لباس‌های محلی در جنوب استان فارس از حوالی فیروز آباد تا مناطقی قریب به بستک توجه کنیم همه آنها از دامن بلند و گشاد و پیراهنی بلند که تا روی باسن می‌پوشانداستفاده می‌کنند.

تا یک صد سال پیش مردم اوز از همین لباس استفاده می‌کردند و لباس عادی آن‌ها محسوب می‌شده است. افزایش تعداد زینت‌آلات و طلاهایی آویخته شده به رخت ‌های گشاد باعث تمایز بین آن‌ها می‌شود. این زینت‌ها بیشتر با آرایش رقصندگان معابد هندی شبیه می‌باشد. قیمت بالای این لباس نشان دهنده خاص بودن است و بعدا به صورت همه‌گیر از آن استفاده می‌کردند. حتی این امر هنوز هم باقی مانده و همه رخت گشاد ندارند و عده ای در مواقع ضرور از دیگران قرض می‌گیرند.

برخی از قسمت‌های رخت گشاد یا لباس محلی اوز:

کره باغی: کلاه خوس دوزی شده (سوزن دوزی و زری دوزی شده)

دسمال کچه: دستمال سه گوش حریر که زیر گلو بسته می‌شود

بَلَ: روسری بزرگ خوس دوزی شیفون

جُمَ: پیراهن با یقه و سر دست زری دوزی اطلسینِ

نتای گشاد: دامن بلند اطلسی با حاشیه دوزی نقره و زر

یجُلُوی: تسمه پهن از طلا که زیر گلو و دور سر بسته می‌شود

دشیخپ: گلوبند بزرگ از طلا و دانه‌های درشت سنگ های قیمتی

چنار: یکی ار دایره‌های بزرگ طلایی از گلوبند

برگک: آویزهای طلایی کوچکی که به چنار متصل می‌باشد.

اشرفی: سکه‌های طلا که در گلوبند می‌باشد (اشاره به عهد اشرف افغان)

گًز (goz): میله‌های طلایی که در گلوبند می‌باشد (اشاره به غازی که لقب تیموریان است)

ماهک: آویزی از طلا که پیشانی را می‌پوشاند.

هَلّ: آویز از مروارید که پیشانی رامی پوشاند.

چُمبُر: دسبند بزرگ طلایی با برجستگی خار مانند

پتری: حلقه طلایی که به پره بینی بسته می‌شود.

کُوش سغری: کفش چرمی با نوک باریک و با زنگوله (کفش ساغری)

میلی: حلقه نقره ای برای زینت مچ پا با دانه‌های درشت از سنگهای قیمتی

امروزه این لباس به نماد اوز و لارستان تبدیل شده است.

ایلاتی‌ها نیز در گذشته دارای آرخالق و شال و کلاه‌های بدون لبه و نمدی بوده‌اند اما در عصر پهلوی ناچار شدند مانند دیگران لباس بپوشند.

لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس
لباس محلی فارس