ایران - یزد - مهریز

گیوه بافی ( گیوه دوزی )

03 اسفند 1397

تیم تعیین محتوای اصفهان تور

گیوه یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی یزد و پاپوش‌های سنتی ایران می‎باشد و به خاطر راحتی و جلوگیری از تعرق پا در مناطق کویری بسیار استفاده می‌شود.

در گذشته بیشتر در مناطق تفت، مهریز، نیر، روستای هنزا، بهاباد، بغداد آباد و مهریز رواج داشته ولی امروزه بیشتر در شهرستان مهریز از آن استفاده می‌کنند.

در گذشته بیشتر در تفت، مهریز، نیر، روستای هنزا، بهاباد، بغداد آباد و مهریز از این پاپوش استفاده می‌کردند و امروزه در شهرستان نیریز رایج می‌باشد.

مواد اولیه گیوه عبارت است از:

  • پارچه نخی
  • چرم
  • نخ تابیده شده
  • کتیرا
  • جوهر نیل
  • میخ

در بافت این پاپوش ابتدا به وسیله کهنه نم‌دار تخت پارچه‌ای را می‌کوبند و بعد از تابیده شدن با چرم گاو، کتیرا و نخ به یکدیگر متصل می‌کنند. پس از اتمام بافت رویه گیوه به وسیله زنان، مردان کار دوخت را آغاز می‎کنند و به این کار تخت‌کشی می‌گویند. برای تخت گیوه در گذشته، از چرم و لته (پارچه‌های سرقیچی) استفاده می‌کردند، اما امروزه بیشتر از تخت پلاستیکی درست می‌کنند.

دوام گیوه‌هایی که تخت پلاستیکی دارند، بیشتر است و از گیوه‌های پارچه‌ای به خاطر ظرافت، در مراسم جشن و سرور استفاده می‌کردند.

مهم‌ترین مراکز تولید گیوه در ایران عبارتند از: یزد، کرمانشاه و شیراز.

گیوه بافی ( گیوه دوزی )
گیوه بافی ( گیوه دوزی )
گیوه بافی ( گیوه دوزی )
گیوه بافی ( گیوه دوزی )
گیوه بافی ( گیوه دوزی )