میل یخی مهریان در کیلومتر پنج جاده کوهستانی و برفی محور یاسوج به اقلید در سمت چپ جاده پدید آمده است که می‌توان گفت در جای مشخصی از قله کوه- یخ‌هایی عظیم به شکل میله‌ای بلند و آبشار این پدیده را به وجود آورده‌اند

پدیده‌ای که از دور مانند توده بزرگ برف و گاهی آبشار دیده می‌شود و با نزدیک شدن کوه به شکل توده‌ای یخی به شکل میله‌ای آویزان درمی‌آید. درواقع آب آبشار روان و جاری در کوه در اثر سرمای بیش‌ازحد به یخ تبدیل‌شده و تا زمان معینی از سال، معمولاً اوایل اسفندماه باقی می‌ماند.

ارتفاع این آبشار یخی 20 متر و ضخامت آن حدود سه متر می‌باشد. این پدیده علاوه بر زیبایی خود - نوعی تقویم زمان برای ساکنان روستاهای اطراف درگذشته بوده که در زمان معینی از سال (اواخر پاییز تا اوایل زمستان) شکل‌گرفته و در وقت معینی از سال با صدای مهیبی می‌افتاد. با شنیدن صدای فروافتادن این توده عظیم یخی ساکنین روستا متوجه می‌شوند که زمستان رو به اتمام و بهار در حال فرارسیدن است.

یکی از ساکنان می‌گوید: "این دیوار یخی در اواسط فصل پاییز شروع به یخ بستن می‌کرد و دقیقاً در ساعت معینی از شب سی‌ام بهمن‌ماه هرسال ترک برمی‌داشت و دهم اسفندماه فرومی‌افتاد که صدای شکستن آن تا چند کیلومتر شنیده می‌شد."

شصتم شکستم - هفتادم - افتادم عنوان شعری بود که افراد محلی برای آن می‌خوانند و معنی آن این است که این دیواره یخی در روز شصتم زمستان ترک برمی‌دارد و سپس 10 روز بعدازآن یعنی در هفتادم زمستان که زمین گرم شد- به‌طورکلی فرومی‌افتد.

به گفته افراد مسن با فروافتادن این دیوار یخی و شنیدن صدای آن قدیمی‌ها پی می‌بردند که هفتاد روز از زمستان گذشته و فصل سرما در حال اتمام است. چند تن از افراد مسن روستای مهریان می‌گویند: "در قدیم به علت سرمای زیاد مساحت این دیواره یخی تمام حجم دیواره‌های اطراف دو کوه کنار هم رامی پوشاند."

مشاوره و پشتیبانی تخصصی رایگان

مشاوره قبل و حین سفر توسط سفریار اختصاصی

قیمت رقابتی تورهای داخلی و خارجی

قیمت‌های شفاف بدون پرداخت هزینه‌های جانبی

تنوع تورهای داخلی و خارجی

شخصی سازی انواع تور برای مسافران